Ustawa o rachunkowości określa nie tylko sposoby bądź wymogi archiwizowania dokumentacji, lecz także szczegółowe okresy przechowywania dokumentów w archiwum. Okres ten,
dla przechowywania ksiąg rachunkowych, wynosi minimalnie 5 lat, podobnie jest również w przypadku dokumentów inwentaryzacyjnych. Co ważne, w 2019 roku został zniesiony obowiązek dotyczący bezterminowego przechowywania sprawozdań, które zostały zatwierdzone.
W większości przechowywanie dokumentów księgowych powinno trwać 5 lat. Okres ten liczony jest od końca roku następującego po roku obrotowym. Co to oznacza w praktyce? Dla przykładu
dowody księgowe pochodzące z 2017 roku trzeba przechowywać do 31 grudnia 2023 roku. Co dokładnie muszą przechowywać przedsiębiorcy przez okres min. 5 lat? Chodzi o:
- księgi rachunkowe,
- dokumenty inwentaryzacyjne,
- pozostałe dowody księgowe i sprawozdania.
Inny okres przechowywania dokumentów tyczy się dowodów księgowych, które są powiązane ze sprzedażą detaliczną. Zgodnie z ustawą,
takie dokumenty należy przechowywać do dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy.
Obowiązkowej archiwizacji podlegają również dokumenty, które dotyczą przyjętej formy prowadzenia danej działalności gospodarczej. W tym przypadku okres przechowywania dokumentów trwa
5 lat od momentu upływu ich ważności. Jest tutaj jednak pewne odstępstwo od reguły. Chodzi o archiwizację takich dokumentów jak
rękojmie i reklamacje, które należy przechowywać minimalnie 1 rok po terminie upływu rękojmi bądź rozliczeniu reklamacji.
Nie wszyscy pamiętają o tym, że obowiązkowej archiwizacji dokumentacji księgowej podlega każdy płatnik, który przez 5 lat powinien przechowywać kopie wszelkich dokumentów rozliczeniowych, dokumentów korygujących, a także miesięcznych raportów imiennych.